اسفند؛ موتور جستجوی ایرانی
از اینجا شروع می‌شه.

پرش به محتوا منوی اصلی منوی اصلی انتقال به نوار کناری نهفتن بازدید محتوا صفحهٔ اصلیرویدادهای کنونیمقالهٔ تصادفی همکاری تغییرات اخیرویکی‌نویس شوید!راهنماتماس با ویکی‌پدیاصفحه‌های ویژه جستجو جستجو ظاهر کمک مالی ساخت حساب ورود ابزارهای شخصی کمک مالی ساخت حساب ورود فهرست انتقال به نوار کناری نهفتن بخش آغازین ۱ درهای خودکار امنیتی و بیومتریک تغییر وضعیت زیربخش‌های درهای خودکار امنیتی و بیومتریک ۱.۱ فناوری بیومتریک و کاربرد آن در درهای خودکار ۱.۱.۱ مزایای استفاده از اثر انگشت ۱.۱.۲ کاربرد عملی در سیستم‌های مبتنی بر آردوینو ۲ جستارهای وابسته ۳ منابع تغییر وضعیت فهرست محتویات درب امنیتی ۶ زبان العربيةEnglishItalianoLietuviųTürkçe中文 ویرایش پیوندها مقاله بحث فارسی خواندن ویرایش نمایش تاریخچه ابزارها ابزارها انتقال به نوار کناری نهفتن کنش‌ها خواندن ویرایش نمایش تاریخچه عمومی پیوندها به این صفحهتغییرات مرتبطبارگذاری پروندهپیوند پایداراطلاعات صفحهیادکرد این صفحهدریافت نشانی کوتاه‌شدهاستفاده از تجزیه‌گر قدیمی نسخه‌برداری بارگیری به‌صورت PDFنسخهٔ قابل چاپ در پروژه‌های دیگر ویکی‌انبارآیتم ویکی‌داده ظاهر انتقال به نوار کناری نهفتن از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد درب امنیتی بانکی در شهر برن درب امنیتی (انگلیسی: Security Door) یا درب ضد سرقت، به درب‌هایی اطلاق می‌شود که در مقابل شکستن مقاوم‌سازی شده‌اند و به قفل‌هایی جهت جلوگیری از سرقت و تهاجم نیز تجهیز گردیده‌اند.[۱] درب‌های امنیتی در ساختمان‌های تجاری و دولتی، همچنین در خانه‌های مسکونی استفاده می‌شوند. این درب‌ها اغلب ضد حریق می‌باشند، تا مانع از گسترش آتش در ساختمان‌ها شوند. درب‌های امنیتی گاهی به تجهیزات امنیتی، حفاظتی و هشدار دهنده نظیر کارت مغناطیسی، قفل الکترونیک و دستگاه هشدار و تجهیزات کنترل دسترسی نیز تجهیز می‌شوند.[۲][۳] درهای خودکار امنیتی و بیومتریک[ویرایش | اشتراک‌گذاری] درهای خودکار در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را در مکان‌های گوناگونی مانند منازل، مراکز خرید، ساختمان‌های عمومی، فرودگاه‌ها، بیمارستان‌ها و سالن‌های نمایش یافت. این سامانه‌ها زمانی که فردی به سمت ورودی در نزدیک می‌شود، در را باز کرده و پس از عبور فرد، آن را می‌بندند. عملکرد این درها عمدتاً مبتنی بر حسگرها و مدارهای الکترونیکی کنترل‌شده با موتور است. در این میان، طراحی در به گونه‌ای صورت گرفته است که یک سیستم حفاظتی نیز تلقی می‌شود و با تجهیزاتی نظیر حسگر اثر انگشت، بدون نیاز به دخالت انسانی به‌صورت خودکار عمل می‌کند.[۴] فناوری بیومتریک و کاربرد آن در درهای خودکار[ویرایش | اشتراک‌گذاری] یک قاب فلزی در با یک صفحه ضربه گیر داخلی: در درهای دیگر این یک صفحه ضربه گیر فلزی در یک قاب چوبی خواهد بود. جمع‌آوری داده‌های خودکار برای شناسایی افراد بر پایه ویژگی‌های زیستی آنان، تحت عنوان «بیومتریک» شناخته می‌شود. فناوری بیومتریک به دو دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شود: فیزیولوژیکی: شامل شناسایی چهره، اثر انگشت، کف دست، عنبیه، و DNA رفتاری: شامل الگوهای تایپ روی صفحه‌کلید، صدا، و امضای دستی برای عملکرد روش‌های بیومتریک، حضور فیزیکی فرد الزامی است و معمولاً از اجزایی مانند انگشت، چهره یا چشم فرد استفاده می‌شود. در مورد حیوانات نیز معمولاً از الگوهای پوستی برای شناسایی استفاده می‌گردد. مزایای استفاده از اثر انگشت[ویرایش | اشتراک‌گذاری] شناسایی از طریق اثر انگشت، که قدیمی‌ترین و رایج‌ترین فناوری بیومتریک است، می‌تواند هزینه‌های مربوط به تأیید هویت را در بسیاری از کاربردهای حیاتی کاهش دهد. امروزه، دغدغه‌ی امنیتی در خانه‌ها ـ چه در هنگام حضور افراد و چه در زمان عدم حضور ـ جدی تلقی می‌شود؛ چرا که امکان دارد فردی تلاش کند قفل در یا صندوق‌های مخفی را باز کند. یکی از نخستین چالش‌ها در سیستم‌های امنیتی، ناتوانی در تأمین امنیت دستی برای مکان‌های کم‌دسترس (مانند درهای پشتی یا گاوصندوق‌ها) است. برای مقابله با این مشکل، باید از سامانه‌های مطمئن‌تر و کاملاً خودکار بهره گرفت. فناوری روز این امکان را فراهم کرده تا همه‌چیز به صورت دیجیتال کنترل شود و اطلاعات لازم در آن گنجانده شود. روش‌هایی مانند کارت‌های شناسایی یا رمز عبور، قابل سرقت یا گم‌شدن هستند و از نظر امنیتی قابل اعتماد نیستند. در مقابل، استفاده از اثر انگشت به‌دلیل نیاز به تطبیق دقیق و دشواری جعل آن، بسیار ایمن‌تر است. همچنین، دستگاه‌های ذخیره‌سازی داده‌های اثر انگشت فضای اندکی اشغال می‌کنند. کاربرد عملی در سیستم‌های مبتنی بر آردوینو[ویرایش | اشتراک‌گذاری] در این مطالعه، مدلی از یک در خودکار ارائه می‌شود که در آن حسگر اثر انگشت به‌عنوان عنصر امنیتی عمل می‌کند. سیستم بر پایه‌ی آردوینو طراحی شده و از الگوریتم ساده‌ی تطبیق الگو بهره می‌برد. به این ترتیب، تنها کاربران مجاز قادر به باز کردن در یا صندوق خواهند بود. این رویکرد نه‌تنها امنیت را افزایش می‌دهد، بلکه برای کاربردهایی در حوزه‌ی امنیت، جرم‌شناسی، و شناسایی هویت انسان نیز کارآمد است. جستارهای وابسته[ویرایش | اشتراک‌گذاری] کنترل دسترسی قفل الکترونیک شناسنامه کلید قفل کارت مغناطیسی منابع[ویرایش | اشتراک‌گذاری] ↑ Automated Security Door System Using Fingerprint as Authentication for Access ↑ "The Chula Vista Residential Burglary Reduction Project - Summary" (PDF). Archived from the original (PDF) on 9 سپتامبر 2008. Retrieved 2008-07-30. ↑ Security doors (2025-02-28). "درب آکاردئونی" (in English). Retrieved 2025-10-24. ↑ Lynch, Tyler. "Security is key to the future of smart locks". USA Today. Retrieved 18 May 2015. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Door security». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ آوریل ۲۰۱۸. در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ درب امنیتی موجود است. برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=درب_امنیتی&oldid=44175027» رده‌ها: درهاسرقتامنیت فیزیکیرده‌های پنهان: مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسییادکردهای دارای منبع به زبان انگلیسیمقاله‌های دارای الگوی یادکرد-ویکیپیوند رده انبار از ویکی‌داده این صفحه آخرین‌بار در ۱۲ اوت ۲۰۲۶ ساعت ۱۵:۴۶ ویرایش شده است. این صفحه با استفاده از پارسوید رندر شده است. همهٔ نوشته‌ها تحت مجوز ارجاع کریتیو کامنز/انتشار یکسان در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید. ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکی‌مدیا است. سیاست حفظ حریم خصوصی دربارهٔ ویکی‌پدیا تکذیب‌نامه‌ها تماس‌های حقوقی و ایمنی آیین‌نامه رفتاری توسعه‌دهندگان آمار بیانیهٔ کوکی نمای موبایل جستجو جستجو تغییر وضعیت فهرست محتویات درب امنیتی ۶ زبان افزودن مبحث