شعر کهن فارسی
شعر کهن فارسی یا شعر کلاسیک فارسی (چکامه کهن پارسی)، گونه‌ای از شعر به زبان فارسی است که از اواسط سده سوم هجری (سده دهم میلادی) به تدریج و از شرق در ایران‌زمین
مشاهده صفحه مرتبط ↗ برای هر پرسش، راهی به کشف
اسفند؛ موتور جستجوی ایرانی
از اینجا شروع می‌شه.
جستجویی ساده، با نگاهی تازه به دنیای پیرامون.
مرکز پیشفرض: تنظیم مدیر؛ موقعیت شما خودکار دریافت نمیشود.
✦ کنجکاوی‌ات را دنبال کن جستجو در دسته‌های گوناگون
بر اساس محتوای این سند در استخر
دیدن نما ←مطالب مرتبط
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%84%D8%A8%D9%84متن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
حبیب‌الله بلبل
مولانا خال محمد خسته، یوسف آئینه، میر جمال الدین شایق، عبدالرحمن پژواک، عبدالحق واله و دیگر مردمان فرهنگی و ادبی ارتباط و ارادت خاص داشته، باهم شعر و
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87متن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
ترانه‌شناسی حسن شماعی‌زاده
به صورت نوار کاست از شرکت پارس ویدیو پخش به صورت نوار کاست از شرکت ترانه شعر کوه در آهنگ وای چه شیرینه از اردلان سرفراز می‌باشد آهنگ منو صدا کردی با اقتباس
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8Cمتن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
صالح حسینی
گلشیری کاتب و خانهٔ روشنان گل‌های نیایش نظری به ترجمه نیلوفر خاموش: نظری به شعر سهراب سپهری فرهنگ برابرهای ادبی تحریر کارگاه خیال: مقاله‌های ادبی و نقد ادبی
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D8%B9%D8%B7%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8Cمتن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
شمس عطار اردبیلی
آغازگر «ادبیات آیینی» شدند استیلای زبان و ادبیات کهن بر آشنایی با اشعار مولانا لازم و ضروری می‌بود چرا که بدون آشنایی با آن نوع ادبیات نمی‌شد سروده‌های
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86متن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
ادبیات در افغانستان
و سنت گفتاری و نوشتاری غنی دارد. در افغانستان، شعر از قرن‌ها بدین‌سو وجود داشته است. شاعر بزرگ مولانا شاعری افغانستانی بود، که در تمام عمر خود به زبان
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%A8_%D9%88%D8%AC%D8%AF%DB%8Cمتن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
شاداب وجدی
تصوّف در ایران و بعضی کاستی‌ها در داستانهای مثنوی مولانا ناشر: نشر ساتراپ، لندن. ب- مجموعه‌های شعر: " خم کوچه "، تهران ، انتشارات معرفت. "سرودی برای دستهایی
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%AC%D9%87%D8%B1%D9%85%DB%8Cمتن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
علی تراب جهرمی
است. وی در کوی مصلی جهرم زندگی می‌کرده‌است و نزدیک به هزار بیت شعر سروده‌است. قطعه شعر زیر از ایشان می‌باشد: دلشدگان، نام آلبومی است که با صدای محمدرضا
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AB%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AA%D9%88%D9%86%DB%8Cمتن از ویکی‌پدیا؛ مقاله و نویسندگان · شرایط استفاده
نثاری تونی
نثاری تونی بوفور فضیلت محلی است و شعر او از معایب معرا و بسرعت فهم وحدت طبع و به حسن خلق و کثرت تواضع معروف است و در شعر و انشاء و معما بی بدل است. دیوان